‘Bir bilseniz 6 ay bizim için kaç ömür…’

  • 09:01 1 Eylül 2020
  • Güncel
ANKARA - Kandıra 1 No’lu F Tipi Cezaevi’nde tutsak bulunan Gazel Bulut, 6 aydır çocuğunu göremiyor. “Bir bilseniz 6 ay bizim için kaç ömür ediyor” diyen Gazel, açık görüşlerin başlatılmasını istiyor. 
 
Dersim’de Özgür Gelecek Gazetesi muhabirliği yaptığı sırada katıldığı eylem etkinlikler gerekçe gösterilerek 2013'te tutuklanan Gazel, yaklaşık 11 aylık tutsaklık ardından ‘denetimli serbestlik’ hakkından yararlanarak tahliye oldu. Daha sonra “örgüt üyesi olmak” ve “örgüt propagandası yapmak” iddialarıyla 10 yıl 10 ay hapis cezası verilen Gazel’in dosyası Yargıtay 16. Ağır Ceza Dairesi’ne gitti. 
 
 
Çiğdem Arjin adında bir kızı olan Gazel, Yargıtay’ın cezasını onamasıyla 31 Temmuz 2017 tarihinde tutuklanarak, Muğla E Tipi Cezaevi’ne gönderildi.  Ardından Gebze ve en son Kandıra Cezaevi'nde bulunan Gazel, 4 yaşındaki kızını aylardır göremiyor. 
 
‘Geçici süre bir türlü geçmiyor’
 
Pandeminin en ağır şekilde cezaevlerinin etkilediğini belirten Gazel,“korona önlemleri” gerekçesiyle tüm haklarının gasp edildiğini dile getirdi. Hastane gidiş-gelişleri, açık görüşler, spor, sohbet gibi tüm haklarının "geçici" süreyle kaldırıldığını ifade eden Gazel, “Ama bu ‘geçici’ süre bir türlü geçmiyor. Dışarıda her şey, parklar, bahçeler, sahiller, oteller daha neler neler serbestken, virüs özgürce dolaşırken, bizlere tecrit içinde tecrit yaşatıyorlar” dedi. 
 
‘En ağırı tutsak annelerin durumu’ 
 
Tutsak annelerin aylardır çocuklarını görememesinin ise yaşanan en ağır durum olduğuna vurgu yapan Gazel, mektubuna şöyle devam etti: 
 
“Adalet Bakanlığı tarafından Mart ayından bugüne her ay tekrarlanan kısıtlamalardan biz de çocuklarımızın yüzünden mahrum edilerek payımızı aldık. 0-6 yaş arası çocuklarımızı içeri yanımıza alamıyoruz. Adalet Bakanlığı tarafından hapishanelerde hiçbir sorun yokmuş gibi T/ Hükümlülerin görüşleri düzenli şekilde sorunsuz işleme konulmuş gibi açıklamalar yapılıyor ama bu açıklamaları biz pratikte yaşamıyoruz. Ben 6 aydır kızımı göremiyorum. Bir bilseniz 6 ay bizim için kaç ömür ediyor. Her telefonda yanıma gelmek istediğini söylüyor. Haziran ayında başlayan kapalı görüşler ayda bir kez bir kişiyle sınırlıydı. Ağustos ayında Kurban Bayramı’ndan kaynaklanan bir değişiklikle iki kez yapıldı; iki kişiyle sınırlıydı bu kez. Ama ne yazık ki kapalı görüş olduğu için kızımı yine göremedim. Çünkü kızım kapalı görüş kabininden korkuyor. Ayrıca dokunmak istediğinde dokunamayacağı, kulağına telefonu olmadan sesimi duyamayacağı bir camın ardından beni görmesi benim de gönlümün el verdiği bir durum değil.
 
Sizlerin aracılığıyla kamuoyuna hapishanelerde yaşanan hak ihlallerine özellikle tutsak anne ve çocukların durumuna ilişkin duyarlılık çağrısı yapmak istiyorum. Açık görüşlerimizin başlatılmasını istiyorum. En azından anne ve çocukları için bu koşullarına acilen oluşturulmasını istiyorum. Çocuklarımızı içeri yanıma alabilmenin koşullarının tekrar oluşturulmasını istiyorum. İnfaz koruma memurlarına yapıldığı gibi hızlı testler ile çocuklara test yapılıp içeri yanımıza almamız sağlanabilir. Test yapılıp sonucuna göre içeri alınan çocuklara karantina uygulamasının çocuğun psikolojisi düşünülerek uygulanmadan direkt koğuşa alınmasını istiyoruz. İnfaz kurumunda hak olarak tanınan "Görüntülü Telefon" uygulamasının bir an önce işleme konulmasını istiyoruz. Kısacası tutsak anneler olarak çocuklarımızı görmek istiyoruz.”